sen ve ben imlası unutulmuş savruk cümleler gibiydik
kara darbelerle boyanmış yalnızlığın resmi gibi
suskun, ürkektik.. sen ve ben
uzak bakışların biriktiği kıyı sahilleri
teselliye hasret gurbet treni
yalnızlığa hapsolmuş lirik bir şiir
köprüleri yıkılmış gibi,
her nefeste mesafeleri uzamış
bir şiirin iki kahramanıydık..
dibi gözükmez bir şiirdik anlaşılamayan,
anlaşıldıkça körleşen körleşirken bedenleşen
iki ayrı elmas iki ayrı inciydik..
sen ve ben
akreple yelkovan misali Leyla ile Mecnun timsali
kavuşması ömür, ayrılığı ölüm olan iki roman kahramanıydık
ben sana geç kalırdım sense hep bana erken gelirdin..
yan yana yazılamayan, aralarında virgül engeller
soru işaretleri arasında boğulan
ünlemsiz kalmış, anlamları yitirilmiş
üç bilemedin beş satırlık
ah idik, koğuşturulamayan..
sen ve ben iki ayrı bahardık
birbirimize hasret, birbirimize susardık
ikimiz de birer ülkeydik. soğuk yüzüyle kuraklığı
caddeleri yenilgi, sokakları hezeyan..
uzanmaya yeltenirken uzaklaşan
nefes alışverişleri zorlaşan
birimiz güneştik öbürümüz buzul dağları..
iki ayrı yolcuyduk hasret otellerinde konaklar
yeni yeni aşklar biriktirir yeni yeni aşklardan dönerdik
her nefes alışverişimizde.. kutuplaşmış milletler gibi
birbirinin tıpkı birbirinden farklı
gözlerimizin birbirine her değişinde..
uzak ırak ülkelerin insanları gibiydik
sen ve ben
bir kartpostalda
biri gönderen, diğeri alıcı..
yüklenemedi aramızdaki boşluğu
ne posta kuryesi, ne zarflar,
ne de sabırla dizilen yaşanmışlıklar
olgusu tutmayan dilekler
ve fallar hep ayrılığa çıkar..
şimdi iki bedeni özürlü gibi
sustuk, konuşmayı beceremedik
gülemedik gülmelere inat
şimdi iki ayrı tutsak gibi
görüşlerimiz açık, konuşmalara kapalı
birimiz müebbet cezalı öbürümüz idam sanığı..
sen ve ben
üzerine yazılacak, konuşulacak çok şeyi olanız
özenle yazılmış ‘sen ve ben’ de buna değeriz
romanlarda bulunmuş,
şiirlerin isimlerine kondurulmuşuz
ömürlerdir yazılmış, anlatılmış, bitirilememişiz..
ne seni nede beni anlatabilmişiz.susmanın çok şey
anlattıgını düşünerek susmuşuz halden anlamaya çalışmışız
degişmemiş duygular ne sen ben olabilmişsin nede ben sen.
sen bende ben sende yaşamanın mutlulugu katık olmuş yaşantımıza.
