19 Ocak 2010 Salı

{oykusel@googlegroups.com} BIRAK HAYALLERDE BARI KAHVERENGI GOZLERINDEN DOYASIYA OPEYIM


O uğruna canımı adadığım kahve gözlerini özledim. Baharlar doğacak birazdan karakısın kalktığı topraktan...
Gülen orkideler filizlenecek taze dalların arasında.Kıs uykusundaki yüreğimi gülen kahverengi gözlerinle uyandır. Her yerde sen varsın. Nereye baksam o gözlerin..


Bıkmadan usanmadan hep aynı gözlere dalıp gitmek..Gecenin koynunda yıldızları değil de gözlerinin hayalinde sabahlamak.....

Yokluğunda karanlıklar düsüyor avuc icime.. Ve sen gittin gideli takvimler aynı tarihte asılı.. Saatler gecmek bilmiyor yokluğunun duraklarında..

Yalancı soğuklar kapın esiğinde sevdamı zorluyor.Tahta besikler sırtıma dislerini geçiriyorlar sanki..Her sabah sensizliğe uyanmak; ölümün soğuk kucağında uyanmak gibi acı ne yazık ki.

Nerdesin ey kahve gözlüm..Meğer seni unutmayacak kadar çok sevmisim.Meğer sacının bir teline coktan su ömrümden vazgeçmisim...Ve öyle özledim ki seni...

Özlemlerimi anlatmakta kifayetsiz dilimde ıslanan heceler..Özlediğimsin su fakir yürekte...En çokta uğruna canımı verecek kadar sevdiğim kahve gözlerini özledim...

Buzdan yangınlar körüklüyor sensizliğimi..Mevsimler hep gittiğin saatte kalmıs. Terkettiğin son sehir de yalnızlıklarda yağmalanmıs.Turnalar bile göç yollarını benden uzaklara çevirdiler..

Günes bile eskisi bile ısıtmıyor..Ellerim yansa da alevlerin ortasında yüreğim üsüyor yüreğim !. Acıkıyorum vakitsiz.. Bir karın tokluğuna, bir ekmek tadına değildi aclığım...

Sevgine, güzel gözlerine acıkmıstı...Susuz çesmelere bir yufum sevgini içmek icin kosuyordum...

Susuzluğum sendin...Bir kez görsem baharı andıran gülüslerini...Kana kana içerdim yüreğinden sevginin güzelliklerini...
Her kaldırım yokluğunda bestelenmis matemine sahit.Yaz sonunda baslayan bahara adanmıs sevdam kısın ortasında bitmemeli. Gülen gözlerini karakısın ayazlarında görmeliydim..


Kısa inat, ayaza inat gözlerinde üsümemeliyim.. İcimdeki tüm denizler durgun.Bir gelsen gözlerinle ufuklarımı kahverengiye boyayacağım..Ah bir gelsen kahverengi gözlerin..

Rüzgar, eteklerine fırtınaları doldurup inadına sensiz kalan sırtıma esiyor..Rıhtımlar bile ıslak tıpkı sana ağlayan gözbebeklerim gibi...Yalnızlığa demirlenmis gemiler gibi sensizliğinin limanında gönül teknem..

Hani kahverengi tonun en güzel sana yakıstığı gözlerin var ya ben onları özledim..Gel de bir kez gülsün zifiri karanlıklara boyanmıs yıldızlarla sensiz gecem..Dilimde hep ayrılık sarkıları ve düz bildiğim yollarım bile hep yokus..
niyorum sandığım yollarda bile meğer ben ayrılıkların yokuşunda sana ilerliyorum...Kuru ayazla savrulmadan kahve gözlerinle düs baharlarımın avuclarına...Süzül bir küçük serçe edasıyla yüreğimin durgun sularına....

Öleceksem bir kez tadacağım sonsuzluğu..Ama ben sensizlikte her gün kahve gözlerinin hasretine ölüyorum.Ben seni yüreğinle özledim..

Bir sabah uykusuz gözlerime günesin sıcaklığıyla gel..Bir gece kahve gözlerinle yıldızlara cağır beni..Yeter ki o kahve gözlerin cağırsın beni...

Gelmeyeceğini bilsem de bana yetiyor kahverengi gözlerin....

Bir gün yıldız olup düşersem rüyalarına bırak yasayayım seni...Bir saniyelik hayallerimde bile benimle ol..

Gözlerim sabah ayrılığına uyansa da bırak hayallerde bari kahverengi gözlerinden doyasıya öpeyim...

--
DUYMADAN SESLENMEYİ BİLİYORSA YÜREK,GÖRMEDEN SEVMESİNİ DE BİLİR
İCİNDEN SEVGİ GECEN YOLDA; SEVGİ ISIGI YOLUNUZU AYDINLATSIN
BU GÜNÜNÜZ DÜNDEN İYİ OLMASI TEMENNİSİYLE