Uçurumun kenarındayken
Tuttup kurtardığını sandım
Ne söyleyeceğimi bilmezken
Mutlu bir kadını oynadım
Çocuksu, elamsı gözlerime
Sevgiyle susamış yüreğime
Akıttığın yaşlarla sessizce
Bir başkaydı bakışların....
O telaş, heyecen içinde,
Yılların korkuları çığ gibiydi,
Aktığında dudaklarından
“Seni seviyorum” sözleri....
Hatalara dönmek istemesem de,
Çok bekletmedim seni ,
Döküldü yüreğimden,
Bir gün “Ben de “ sözleri....
Bedenimde ruhunu duymuştum,
Sesinde kendimi bulmuştum,
Bundandı öncesi tanışıklığım
Bundandı o ilk gün rahatlığım....
Masmavi denizin kenarında,
O iskelenin karmaşasında ,
Martıların deli çığlıklarında ,
Yüreğimi buldum kollarında
Yağmur seslerinin ninnilerinde,
Seviştik sevgi teknelerinde,
Özlemleri koynunda uyuttum,
Yaşlarımı umudunla kuruttum....
Öyle dolmuştun ki benimle
Ne düşlerine , ne şiirlere
Ne yeşillere , ne mavilere
Sığdıramıyordun beni bir yere....
Yokluğundaysa konuştuğum,
Şiirlerindi sevdamıza yazdığın
Çığlık, çığlığa koşuyorlardı
Dalga seslerinde akıyorlardı....
Sonrası ”bekle” kelimesi
Ansızın aramıza giriverdi
Ayrılık aklıma bile gelmezken
Virgülle uzattım biten cümleleri....
Büyüttüğümüz sevdayı,
Sakladığım yaşlarla suluyordum,
Karanlığında sensizliğin ,
Tek başıma yaşıyordum...
Sessizliğimle, yanlızlığımla
Habersiz günlerce bekledim
Sevda her şeye göğüs germek diye
Umutlarımı söndürmedim...
Sana kötü söz yakıştırmadım ,
Yaramı kapamaya çalıştım,
Giderek arttı da arttı kırgınlığım
Nedeni neydi ayrılığımın ?
Bitmişti taptıklarım, inancım,
Tekrar uçurumun kenarındaydım ,
Çırpınınarak, tutunmaya çalışıp ,
Mutlu kadını oynuyordum....
Bizli yarattığımız düşleri
Sessizce kendin yok etmiştin,
Doğrusu bu muydu bilmem
Artık ait olduğun yerdeydin.....
Bir masal kahramanı olan biz,
Bir masalda kalmıştık şimdi,
Anlatılamayacak bir masal
Gizlerle saklanmış özenli....
.
nesrin göçmen
*
